Ο κανόνας των 3 ημερών: πόσο να αφήσεις μια καμπάνια να «παλεύει» πριν την σκοτώσεις

Η πιο ακριβή συνήθεια που βλέπω να επαναλαμβάνουν οι in-house ομάδες: το να σκοτώνουν μια νέα καμπάνια τη δεύτερη μέρα επειδή τα νούμερα φαίνονται άσχημα.

Οι διαφημιστικές πλατφόρμες χρειάζονται φάση εκμάθησης. Το σύστημα delivery του Meta χρειάζεται συνήθως 50 μετατροπές ανά ad set για να βγει από τη φάση εκμάθησης και να βρει τον ρυθμό του — το να κόψεις το budget ή να παύσεις τη διαφήμιση μηδενίζει αυτό το ρολόι. Πληρώνεις ξανά τη φάση εκμάθησης, από την αρχή, κάθε φορά που πανικοβάλλεσαι.

Ο κανόνας μου: δώσε σε μια νέα καμπάνια τουλάχιστον 3 πλήρεις ημέρες και, ιδανικά, έναν πλήρη εβδομαδιαίο κύκλο πριν την κρίνεις — η συμπεριφορά Κυριακής δεν είναι συμπεριφορά Τρίτης, και το να κρίνεις μια καμπάνια μόνο από δείγμα Τρίτης θα σε παραπλανήσει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Αυτά όμως τα παρακολουθώ καθημερινά, ακόμα και μέσα σε αυτό το παράθυρο:

• Ρυθμός δαπάνης — ξοδεύει πραγματικά η πλατφόρμα το budget, ή είναι «λιμοκτονημένη» από πολύ στενή στόχευση;
• Τάση CPM — ένα CPM που ανεβαίνει καθημερινά με σταθερή απόδοση είναι πρώιμη προειδοποίηση, όχι ετυμηγορία.
• Συχνότητα — αν το ίδιο μικρό κοινό βλέπει τη διαφήμιση 4+ φορές σε τρεις μέρες, αυτό είναι πρόβλημα στόχευσης που μπορείς να διορθώσεις πριν την 3η μέρα, όχι λόγος να σκοτώσεις όλη την καμπάνια.

Ο κανόνας των 3 ημερών δεν είναι υπομονή για χάρη της υπομονής. Είναι ο ελάχιστος χρόνος που χρειάζεται ο αλγόριθμος για να κάνει τη δουλειά του — και το να τη σκοτώσεις νωρίς σημαίνει απλά ότι πληρώνεις δίδακτρα δύο φορές.